faturalar vardı. Yürümeyi ben uzaklardayken öğrendi. Bi de baktım,
öğrenmiş
konuşmayı. Ve büyürken bana dedi ki: "Senin gibi olacağım baba, senin
gibi
olacağım!"
Geçen gün oğlum on yaşına bastı. Dedi ki: "Top için sağol baba, hadi
gel
oynayalım. Bana atmayı öğretir misin?" "Bugün olmaz, çok isim var!"
"Sorun
değil" dedi ve yürüyüp gitti. Gülümsemesi hiç sönmemitti. Diyordu ki:
"Onun
gibi olacağım, evet biliyor musun onun gibi olacağım!"
Emekliyim uzun zamandır, oğlum gitti uzaklara. Geçen gün onu
aradığımda
dedim ki: "Sakıncası yoksa seni görmek istiyorum." "Çok iyi olurdu"
dedi,
"Bir de zaman bulabilsem; biliyorsun koşturup duruyorum. Ama sesini
duyduğuma çok sevindim yine de." Telefonu kapatınca anladım ki, oğlum
bana
benzemişti, tıpkı benim gibiydi!
Günümüze ne kadar benziyor değil mi? Ebeveynler aman dikkat ...


0 yorum:
Yorum Gönder